2024 Oldenburg
Toen wij in 2001 over de snelweg richting Hamburg reden, werd overal aan de weg gewerkt. Wel, toen ik er afgelopen dagen (maart 2024) weer reed, werd overal aan de weg gewerkt. Weer of nog steeds, geen idee. Hoedanook, geen Finland als bestemming deze keer maar heel beschaafd Oldenburg. Buiten Oldenburg dan wel, Hatten maar ook weer eigenlijk buiten Hatten dan. Streekermoor om precies te zijn. Een buurtschap vlakbij Sandkrug, wat dan weer vlakbij Hatten ligt. Een paar dagen wandelen was mijn doel. Ik arriveerde op zaterdag en had nog ruim de tijd om een flinke wandeling te maken. Veel lange, rechte wegen, afgesloten voor doorgaand verkeer dus lekker rustig. Veel reeën en hazen, af en toe wat regen en af en toe wat zon. Eigenlijk gewoon een heel erg lekker stuk lopen. Voldaan met een glas wijn in mijn appartement op de bank gekropen. Zondag was het nat. Het zeek toen ik wakker werd, het zeek toen ik ontbeten had en het zeek toen ik uit de douche kwam. Veiligheidshalve besloten om er maar een cultureel dagje van te maken en enkele musea in Oldenburg te bezoeken. Het stadsmuseum is verdeeld over 3 gebouwen en om te starten liep ik het Schloss in, een mooi gebouw met een mooie collectie kunst gerelateerd aan de geschiedenis van de stad. Mooie slotzaal ook. Het tweede gebouw, Prinzenpalast, hing vol met modernere kunst en het laatste gebouw hing vooral vol met oude meesters. Hoewel, vol…erg beperkt omdat het grootste deel van het gebouw in staat van renovatie stond. Van gebouw naar gebouw was ik al door de regen gerend, nu rende ik door de regen maar naar een SubWay vestiging om wat te eten. Door iets minder regen uiteindelijk naar de parkeergarage terug en met de auto weer naar huis. Einde van de middag leek het even op te klaren en dus snel weer met de wandelschoenen aan naar buiten. Gelukkig had ik een extra paar mee want het paar van deze wandeling staat nog steeds uit te druipen.
Maandag dan weer wel lekker weer. Zon en een beetje wind. Op naar het Wildeshauser Geest. Bij Dottlingen de auto neergezet en een eerste wandeling gemaakt. Mooi stuk met hunnebedden, de rivier de Hunte en een schattig oud kerkje. Een klein stukje verder met de auto en op met wandeling twee. Vlakker terrein en wat saaier door boerenland en bos. Opeens was ik de bordjes kwijt dus maar weer een eigen route uitgezet op Routiq. In de tuin van de dorpsvrouwen wat gegeten en terug naar huis. Vlakbij was een bos waar ik ook nog een stuk wilde lopen. Het was alleen een militair oefenterrein en het voelde niet helemaal lekker om rond te lopen. In de verte steeds gebrom en gegil van motoren oftewel, bos uit en een ander bos in. Stuk rustiger gevoel.
DInsdag op naar de Waddenzee en wel naar Dangast. Een klein dorp waar veel schilders op af kwamen en komen. Leuke route door het dorp met schilderijen op die punten waar de schilder ooit stond. Een flink stuk langs de kust gelopen door de wind en in de zon. Veel, heel veel schapen en lekker weinig mensen.
Kortom, best lekkere wandeldagen bij de oosterburen achter de rug weer.