2002 - Barcelona, Spanje
Opstaan om 5 uur en snel met de taxi naar het station voor de trein naar Schiphol. Inchecken en wat rondkijken. We konden al snel aan boord van het KLM toestel met de naam Gans. Over de besneeuwde Pyreneen en netjes geland op Barcelona. Na lang wachten bij de bagageband bleek dat onze bagage nog in Amsterdam stond. Zonder bagage met een taxi naar ons hotel, Paral-lel. Simpele kamer met een geweldig uitzicht op een paar leegstaande slooppanden en wasgoed. Er viel niets uit te pakken dus liepen we al snel over de Ramblas. Na een biertje verder gelopen door het Barri Gothi richting de kathedraal, links en rechts leuke kleine en spannende steegjes. Overal pleintjes ook. De een met een kaas/honning markt, de ander met kunst en de derde leeg. Op dePlaca de San Jaume de gevels van het Casa de a Ciutat en het Palau de la Generalitat bewonderd. Langs de Brug der Zuchten naar de kathedraal (mooi) en het Casa de l’Ardiaca met een schattig binnenplaatsje en een uitstekende palmboom. Hele mooie brievenbus ook: uitgesneden met schildpad en zwaluwen. Lopen lopen lopen. Placa de Catalunya met daar een heel mooi C&A pand. Langs het MACBA de wijk El Raval in, op zoek naar restaurant Selenus. Was vol en uiteindelijk geland op de Ramblas. Verbazingwekkend lekker gegeten op deze toeristische plek. Terug in het hotel was er goed nieuws: de bagage was er. Ontbijt zonder kaas en met de metro naar Placa Espanya. Aldaar valt het imposante Palau Nacional al heel snel en heel erg op. Maar we kwamen voor iets anders. Voor het paleis rechtsaf en daar is het: Pavello Barcelona van Mies van der Rohe. Gebouwd in 1929 als Duitse inzending voor de wereldtentoonstelling. Je zou het geloven als iemand zou zeggen dat het vorig jaar was gebouwd. Een oase van rust. Prachtig marmer. Strakke lijnen. Een toppertje in Barcelona dus. Grappig dat het enorme en barokke Palau Nacional voor dezelfde wereldtentoonstelling is gebouwd. Afwijkender kunnen stijlen bijna niet zijn. Vlakbij ligt het museum Fundacio Joan Miro. Koffie en met audio-gids het museum in. Mooie dingen en hele lelijke dingen. Ik vond vooral de schilderijen niet mooi maar daarentegen veel sculpturen etc wel. Een stukje lopen, langs wat Olympische hoogtepunten en stoppen bji Poble Espanyol. Ook al gebouwd voor de wereld tentoonsteling is dit een verzameling Spaanse huizen uit heel Spanje, vol met winkeltjes die weer vol liggen met streekproducten. Erg leuk. Terug naar de Avenida Paral-lel en weer naar de kathedraal gelopen. Eerst de kloostergang bezocht, druk. Grappigdat daar heilige ganzenrondscharrelen. De kathedraal zelf in enja, gewoon mooi. Zeker het koor met de 14e eeuwse banken en de glas in lood ramen. Via de Placa de Reial naar de Ramblas en tijd voor een biertje in een zijsteegje. Tafel gereserveerd in Egypte en een korte siesta gedaan. Erg lekker eten weer, dit keer met een fles Cava erbij.
Ontbijt zonder kaas en snel naar het Palau Guell toe. De rondleiding bracht ons eerst naar de kelder met de stallen en vervolgens naar een hoger gelegen salon met galerijen. Een dak gebaseerd op de Aya Sofia en echt overal zitten leuke details verwerkt. Er zijn drie wachtruimtes ingericht, van sober tot spectaculair voor gewone tot zeer bijzondere bezoekers. De heer Guell was nogal nieuwsgierig en daarom zijn er speciale afluistergangetjes aangelegd, zowel bij de ontvangstruimtes als bij de privevertrekken. En dan het dak op. Overal schoorstenen in allerlei vormen. Veel trencadi (mozaiektegeltjes). Op de grote schoorsteen zit een gietijzeren vleermuis, mooi. Waar je hier ook kijkt, het is mooi en bijzonder. Koffie in l’Opera, een bar uit 1929, zonder toilet want dat deed je toen waarschijnlijk op straat. Verder naar de markt: Mercat de la Bogueria om even te ruiken en te proeven. Door het Barro Gothic naar Els Quattro Gats, een restaurant uit 1896 en sindsdien onaangepast. Mooie gevel en mooi interieur. Onvriendelijke bediening. Hier kwam Picasso als jongetje en hier had hij zijn eerste expositie ooit. Wij liepen verder naar het Palau de la Musica Catalona. Onvoorstelbaar, wat een pracht. Er waren geen kaartjes meer voor de tour dus we hebben gereserveerd voor de volgende dag. Meneer Lluis Domenech i Montaner heeft dit gebouw ontworpen en gebouwd in 1908. Overal mozaiek, borstbeelden van Bach, Beethoven, Wagner en Palestrina. Op de hoek een enorme sculptuur die het Catalaans-Moorse lied symboliseert. Verder zwervend kwamen we bij het Casa Antonia Bures uit. Een gevel met pilaren als platanen, een zacht beschilderde gevel. Verder naar het Casa Calvet, het eerste huis dat Gaudi bouwde. Helaas niet toegankelijk. Tijdens zo’n zwerftocht blijf je overal tegen kleine en grotere juweeltjes aanlopen. Wat een prachtstad is dit. En dan kom je bij Manzana de la Discordia, vertaald Twistappel of Niet harmonisch. Het Casa Lleo Morera, Casa Amatller en Casa Battlo vormen samen dit Discordia. Het Morera is van Montaner, een gevel met leeuwen en moerbeibomen. Niet open maar wij konden wel even het portiek in. Het Amatller is iets ouder en gebouwd door Cadafalch. Deze wilde een Nederlandse trapgevel maken maar met iets meer fantasie. Ik zou zeggen, dat is gelukt. Allerlei details, sculpturen van dieren die een beroep uitoefenen, St Joris en de draak, heraldieke wapens, waterspuwers, mozaieken en aardewerk. Kortom, een gevel om naar te gaan zitten kijken. En dan Battlo. Geen hoeken, alleen ronde vormen, gebouwd in 1907 door Gaudi. De gevel symboliseert wederom St Joris en de draak. De balkons zijn net schedels die je aankijken. We waren te laat voor een tour (alweer) en kwamen niet verder dan de binnenhal van het Amatller. Imposant genoeg met een heel mooi dakvenster. Stukje verder staat Casa Mila. In de rij en even later stonden we in de lift naar boven om het appartement aldaar te bekijken. Open mond. Het smeedwerk van het balkon met de grote roofvogel. Kamers met enkel ronde hoeken. Meubilair uit 1920. Verder nar het dak via een enorme zuilenzolder. Boven natuurlijk weer overal schoorstenen en bogen en trappetjes en uitzichten. In de ban van Guell met de metro naar het Parc Guell gereden. Als je daar dan zelf staat is het nog bijzonderder dan wat je eerder op fotos zag. Vanaf het bordes genieten van de twee poorthuisjes. De een als een olifant, compleet met slurf. Langs de zuilengalerij naar de marktplaats Sala Hipostila met 68 uit het lood staande pilaren. In het plafond een mozaiek met zonvormige schijven die de 4 seizoenen voorstellen. Over de ceremoniele trap naar beneden om te stoppen bij de grote salamander. Het is eigenlijk overal mooi en bijzonder. En ondertussen waren wij redelijk bek af. Maar we moesten nog terug dus de Ramblas de Mar afgezakt nar het Maremagnum. Deze Rambls is een houten voetgangersbrug en komt uit bij een megamodern complex met winkels, vreetschuren en bioscopen. Niet helemaal ons ding maar toch ook wel weer bijzonder. Wij kwamen al weer snel op de Placa Reial terecht voor een echt Catalaans diner: kip met slakken. En sjans met de 6 Engelse dames naast ons.
En na een ontbijt zonder kaas was het moment daar. Naar de Sagrada Familia. Eerst domweg op een muurtje gaan zitten om te kijken. Het is echt ongelooflijk mooi. Overal waar je kijkt ontdek je weer iets nieuws. De Levensboom boven de ingang (een cipres met witte duiven) zou al een bezoek waard zijn op zich. De Passiegevel i pas in 1990 voltooid en toont het lijden en de dood van Jezus. De beelden hier zijn vrij hoekig en strak. We namen veel te veel tijd om alles te bekijken en moesten plots gehaast naar het Palau de la Musica voor onze gereserveerde tour. Naar binnen en overal zie je rozen op de plafonds en muren. Een beetje de stijl van het Rothmannsgebouw in Napier. Een fantastische trap: de stijlen van de leuningen bestaan uit een metalen steun met daaromheen een soort glazen vaas. De concertzaal zelf is een droom. Het plafond vol rozen, magnifieke vensters en een dakraam. Glas in lood met in het midden een enorme druppel. De twee hoofdpilaren dan. De linker is een gedetailleerde boom met bladeren en daarin verwerkt de componist Anselm Clavet (jawel, van het eerdere huis). De rechter pilaar stelt de Walkuren van Wagner voor met hierin Beethoven verwerkt. Dit gebouw is echt onvoorstelbaar mooi. Via de Basilicia de Santa Maria naar het Parc de la Ciutadella om door te gaan naar het Vila Olimpica. Een enorme bronzen walvis trekt alle aandacht hier. Bij het strand, de zon scheen, kortom tijd voor een biertje bij de Baja Beach Club met geinige keuken in de vorm van een enorme orka. Via het strand naar Barceloneta waar veel in de verbouwing bleek te zijn. Tijd voor maar weer een drankje, dit keer met een grote partij tapas erbij. Wat gewinkeld rond de Placa de Catalunya en weer uitgekomen op de Ramblas. Die Ramblas is toch wel leuk. Overal straatartiesten en kunstenaars, lekker slenter stukje dus. Dineren, wijn drinken op een terras en slapen.
En na een ontbijt zonder kaas hebben we de bagage in het hotel gelaten en zijn terug gegaan naar de Sagrada. De lift bleek kapot dus zijn we in de toren naar boven gelopen over de gezellig smalle trap. Slingerend over wenteltrappen zwerf je van toren naar toren. Staand op een heel eng balkonnetje ontdek je dan kikkers, salamanders en slakken. De Geboortegevel is weer fraai met grappige beelden van de die koningen en van de koe en de ezel die in de kribbe kijken. De schilpadden onder de hoofdpilaren deden hun werk prima en zo kwamen we weer bij de Passiegevel. Met de metro snel naar Casa Battlo want dat was vandaag open voor publiek. De trap is net een skelet van een dinosaurus. Een hele mooie open haard. Een nis met een bankje voor twee en vlakbij het chaperonne-bankje. Een meubeltje speciaal gemaakt voor de ronde muur. Gebogen houtwerk. De wanden lijken op muurschilderingen met prehistorische draken. Een kleine mooie tuin, vol met mozaieken. Een binnenplaats met blauw en wit relieftegels. Schitterend smeedwerk overal. Wauw! Nog een stuk over de Carrer de Mallorca gelopen om oa het prachtige dakraam van de Hogeschool voor Toerisme te zien. Een Replay winkel met twee vijvers er in. En nog even kijken bij het Palau Montaner. Pa bouwde de benedenverdieping en zoonlief de rest. Ook weer zo mooi. Nog wat mooie gevels van oa Casa Thomas en Casa Josefa Vilanueva. Koffie en koffers halen. Op naar het vliegveld dus. Dit keer heette ons toestel Valk en hij bracht ons weer veilig terug naar Schiphol.