2014 en 2015 - divers
Ja,, als ik dan niet schrijf dan ontstaan er lege ruimtes in de tijd en dat is niet de bedoeling natuurlijk. Dus met terugwerkende en hopelijk een beetje nadenkende kracht alsnog iets over 2014 en 2015.
Over 2014 kunnen we kort zijn: het jaar waarin we van Uganda naar Arusha, Tanzania gingen en vervolgens verder naar Nederland. Eenmaal in Nederland her en der een uitstapje, met als langste een paar dagen Maastricht en Valkenburg. In onze Arusha periode zijn er natuurlijk ook dingen gebeurd en bekeken en beleefd. De eerste dagen zaten we in een hotelkamer in de stad zelf. Ondertussen waren we al druk op zoek naar een appartementje wat we voor een paar maanden konden huren. We vonden een prima appartement even buiten de stad op een enorme compound in de buurt vaneen modern winkelcentrum. Omdat we redelijk hals over kop vertrokken waren uit Entebbe hadden we meer spullen niet bij ons dan wel bij ons. Simpele dingen als glazen, borden, bestek, we moesten het allemaal bij elkaar scoren op de markten in Arusha. Gelukkig was er zelfs een tweedehands boekenzaakjein de stad! Op orde qua behuizing konden we verder met de volgende stap: gaan we hier blijven of moeten we verder? De regering van Tanzania kondigde intussen aan dat ze de anti-homowet van het buurland geweldig vond en ook zoiets wilde. Weinig toekomst dus voor ons. Wat betreft werk had het kunnen lukken omdat Arusha de safari-hoofdstad van het land is maar we wisten ook hoe belangrijk vrijheid is. De keuze werd dus bepaald op alles op alles zetten om een visum te krijgen zodat we samen naar Nederland zouden gaan. Na een teleurstelling hier en een frustratie daar kregen we bericht dat de heer Frans Timmerman het er mee eens was dat wij samen naar Nederland zouden komen. Feest en al snel reden we per bus naar Dar-es-Salaam om een bezoek te brengen aan de ambassade. Wat een wereld van verschil met de ambassade in Kampala! Mensen kunnen wel vriendelijk, behulpzaam en empatisch zijn op een ambassade. Al snel was alles ingevuld en in werking gezet en konden wij terug naar Arusha. De IND wordt over het algemeen niet in de meest vriendelijke woorden beschreven maar het mag gezegd: al het papierwerk werd snel behandeld en dus was er al snel een bericht van de ambassade: het visum is er. In Arusha betekende dat inpakke, veel spullen weggeven en een dagtrip maken naar het Arusha National Park. Met de bus (en mijn knieen gedurende de hele rit weer in mijn mond) naar Dar en aldaar een hotel genomen om de laatste zaken te regelen. Vlucht, visum, laatste inkopen van bijvoorbeeld goedkope kleding en stoffen. Brayne is nog een dag naar het strand geweest, ik de stad weer in om rustig rond te zwerven. Met alle tassen uiteindelijk het vliegtuig in naar Zurich en vervolgens naar Amsterdam. Hier in een taxi gestpt een een dik uur later kon ik Brayne voorstellen aan mijn moeder in het groene Epse.
Zodra we een auto hadden zijn we maar eens een paar dagen op pad gegaan, we waren toe aan elkaar en een beetje rust. Eerst naar Maastricht met zwerftochten door de staad, bezoekjes aan musea en kerken, lekker eten en terrasjes. In Valkenburg hebben we de grotten bezocht (volgende keer meer kleding aan doen), het kasteel bezocht en veel tijd in een casino gezeten. Was even lekker om er uit te zijn.
In 2015 ook weer allerhande uitstapjes en een reisje naar Normandie (Villers-sur-mer) en Antwerpen. Mooi natuurlijk. Wederom een bezoek aan de overweldigend mooie rotsen van Etretat. De nu wel heel drukke en te toeristische haven van Honfleur, oesters aan de vissershaven van Trouville, Calvados proeven en kaas eten. Onderdak in een klein, erg simpel appartementje in Villers maar wel vlakbij de zee. Antwerpen blijft leuk. Om te winkelen, om te zwerven, om het nieuwe museum te bekijken. Gewoon om te zijn dus.